Trzy dawne miejsca schronienia na trzy dni – podsumowujemy wystawę Yuriya Bileya

Trzy na co dzień niedostępne lokalizacje położone pod powierzchnią Placu Grunwaldzkiego, trzy dni ekspozycji, dziewięć wyjątkowych prac Yuriya Bileya i ponad tysiąc trzystu odwiedzających – tak w liczbach prezentuje się wystawa „SCHRONY, UKRYCIA, SZCZELINY – To gdzieś dalej, nie ma obawy. A teraz bliżej, jeszcze bliżej”. 

Między 14 a 16 listopada podziemne przestrzenie ukryte pod Placem Grunwaldzkim na chwilę odzyskały głos. Trzy dawne schrony, na co dzień zamknięte i nieobecne w codziennej świadomości miasta, otworzyły się dla publiczność, stając się miejscem prezentacji wystawy organizowanej przez Wrocławski Instytut Kultury.

Centralny punkt wydarzenia stanowił schron pod kamienicą przy ul. Marii Skłodowskiej-Curie 87, w której mieszka artysta. Biley przedstawił wizje przystosowania tego miejsca do wspólnego użytku – jako przestrzeni troski, współdzielenia i bezpieczeństwa.

Dwie pozostałe lokalizacje, pozostałości infrastruktury schronowej w Parku Kacprzaka oraz schron pod Wydziałem Nauk o Zdrowiu Uniwersytetu Medycznego im. Piastów Śląskich przy ul. Bartla 5, wprowadziły widzów w nieoczywistą geografię ukrytych punktów miasta.

Wystawa stanowiła zarówno przegląd dekady twórczości Bileya w Polsce, jak i komentarz do współczesnych wydarzeń społeczno-politycznych. Prezentowane instalacje, kolaże oraz wideo złożyły się na spójną, choć wielowarstwową narrację bezpośrednio nawiązującą bezpośrednio do doświadczeń wojny i emigracji.

Wydarzenie zrealizowano w ramach międzynarodowej platformy Magic Carpets, która stanowi sieć 17 europejskich rezydencji artystycznych wspierających młodych twórców i kuratorów oraz włączających lokalne społeczności w życie artystyczne miast. Wrocławski Instytut Kultury jest jej częścią od 2022 roku. Partnerami wydarzenia były Fundacja Ładne Historie oraz Uniwersytet Medyczny im. Piastów Śląskich we Wrocławiu.