Będzie co czytać! Te książki i czasopisma wesprze w tym roku Wrocławski Program Wydawniczy

Kolejna odsłona poetyckiego obrazu Wrocławia autorstwa Gabriela Leonarda Kamińskiego. Autor wypowiadający się poprzez ulice, place, konkretne dzielnice opowiada o swoich przeżyciach w mieście, jednocześnie pielęgnując pamięć o nim w taki sposób, aby każdy mógł odtworzyć swoją osobistą historię związaną z danym miejscem.

Wspólnota zawiera w sobie przesłanie czuwania nad dziedzictwem myśli, obowiązek dokumentowania tego, co zostało zapisane w indywidualnej czy zbiorowej pamięci. Stąd „Wratislavia cum figuris” – Wrocław z figurami III. Bo miasto żyje dalej, rozrasta się niczym organizm pochłaniający swoje poprzednie wcielenia. Jest cudzożywny, zdolny do fotosyntezy; od słonecznej iluminacji po głęboką ciemność. Aby to utrwalić potrzebuje kronikarza, czułego archiwisty. Staram się wypełniać tą misję. Być czujnym obserwatorem i egzegetą. Czasem gdy znudzi mu się główna rola dopisuję mu rolę statysty. Wówczas zamieniam się w reżysera. Scalam wątki, obudowuję dialogi scenami, których byłem świadkiem, bądź zasłyszanymi. Aż do momentu, kiedy zostanę powołany…

Pod koniec XIX w. dynamiczny rozwój techniki fotograficznej doprowadził do upowszechnienia fotografii amatorskiej i powstawania licznych klubów i towarzystw fotograficznych w Europie. W Niemczech od lat 50. XIX w. zaczęły działać pierwsze stowarzyszenia, a w 1887 r. we Wrocławiu powstało Śląskie Towarzystwo Przyjaciół Fotografii (Schlesische Gesellschaft von Freunden der Photographie) – jedno z najstarszych i najważniejszych w regionie. Skupiało amatorów i profesjonalistów, promując fotografię poprzez szkolenia, wymianę doświadczeń i organizację wystaw. Towarzystwo aktywnie uczestniczyło w życiu artystycznym, współpracując z innymi klubami niemieckimi, a jego przedstawiciel brał udział w zjeździe założycielskim Związku Niemieckich Fotografów Amatorów (VDAV) w 1907 r. Działalność Towarzystwa trwała do końca II wojny światowej, obejmując cztery okresy rozwoju (1887–1945) i gromadząc wielu wybitnych przedstawicieli nauki i sztuki Wrocławia.  

Publikacja zawiera szereg starych fotografii i pocztówek, które przedstawiają Wrocław i jego okolice z XIX i XX w., gdy amatorska fotografia stawała się popularna. 

Książka poetycka „Obietnica” zawiera trzydzieści wierszy i jeden utwór stylizowany na baśń. Autorka zajmuje się w tym tomie przede wszystkim obszarem archetypów, tradycyjnych baśni, alegorii, obrazów i symboli wywierających wpływ na podświadomość i fundamentalne, proste emocje. „Obietnica” podzielona jest na dwie części: „Głupiec” i „Dwa cele”, wiersze dzieli tekst stylizowany na baśń. W każdej części znajdzie się po piętnaście wierszy. Podstawowe motywy to ikonologia, język klasycznych motywów-symboli (w wierszach powracają takie słowa jak „klucz”, „wyspa”, „droga”, „drzwi”, „jaskinia”, „oko”), oniryczne malarstwo Remedios Varo i rysunki Francisco Goi, baśnie braci Grimm, ale również poezja Anne Carson i Adrienne Rich i proza surrealistki – Uniki Zurn. Projekt (w odróżnieniu od poprzedniej książki Autorki pracującej z językiem) ma oddziaływać przede wszystkim na emocje, podświadome skojarzenia i ciało. Wiersze będą mieć w sobie coś z atmosfery baśni, snu, tajemniczej podróży. 

Tom wierszy Transakcja Pawła Majcherczyka ukazuje życie pocięte w różnych aspektach; życie jako pewna transakcja, „wyprane paragony”, inwigilacja, alkoholizm, tonus nerwu w spadku po rodzicach i niełatwe relacje rodzinne. Oto niekiedy cena życia. Książka porusza wiele aspektów człowieczeństwa, między innymi uderza w nuty miłosne, akordy pamięci, etiudy „powrotów i rozstrojów”. Transakcja w dużej mierze poświęcona jest pamięci. Podmiot liryczny kreśli sylwetkę współczesnego poety, dla którego wiersz ma się zawsze materializować w banknot. W tomie są również odwołania do wielu dzieł popkultury, jak chociażby muzyki: Arctic Monkeys czy Dżem; filmu: King size, Batman czy Gladiator. Wiersze traktują także o egzystencji, jak rozmija się istotność życia (współistnienia z innymi, bycia człowiekiem) z przeżyciem. Autor zwraca także uwagę na aspekty społeczne chociażby w wierszu „sylwester”, gdzie podczas bezmyślnych fajerwerkowych uciech ludzi ginie mnóstwo zwierząt (głownie ptaków). Sceneria wierszy jest różna, ale podmiot liryczny często przebywa w sercu Dolnego Śląska, we Wrocławiu, spisując w poetycki sposób swoje doświadczenia wzrokowo-słuchowe. 

Akcja powieści rozgrywa się w ciągu jednego upalnego dnia na podwrocławskiej wsi lat 90. Gdy dorośli zaangażowani są w poszukiwania zaginionego sąsiada, z pozoru niewinne kłamstwo prowadzi do konfliktu dwóch nastoletnich kuzynek: posłusznej i lojalnej Ani oraz pochodzącej z przemocowego domu Meli. Syn zaginionego, Damian, który wie, że jego ojciec popełnił samobójstwo, wypiera ten fakt i wciąga Melę w plan ukrycia znalezionego przez siebie ciała. Szukająca akceptacji dziewczyna na to przystaje. Ania, od której Mela się stopniowo oddala, zaczyna widzieć w kuzynce zagrożenie dla jedności rodziny. Jednocześnie odkrywa jak kruche są więzy wewnątrz niej. W momencie próby to Ania konfrontuje się z desperackim planem Damiana.

Bohaterka, która jest początkowo bierną obserwatorką, mówiącą w imieniu całej rodziny, zyskuje swoją odrębność i przekonanie, że może uratować wszystkich. To przekonanie okazuje się jednak złudne w momencie, gdy Mela naprawdę znika z jej życia.

„Malina i Maurycy na tropie. Tajemnica podziemi dworca głównego” to pierwsza z serii wciągających bajek dla dzieci, których akcja dzieje się we Wrocławiu. Myszka i szczurek usłyszeli plotkę, że pod dworcem głównym znajdują się tunele, a nawet podziemne miasto w którym do dzisiaj żyją całe rodziny gryzoni. Malina, której mama i babcia zaginęły wiele lat temu, ma nadzieję, że dzięki temu odnajdzie informacje o swojej rodzinie. Książka to lekka, zabawna i wypełniona emocjami książka, dzięki której dziecko poznaje historię miasta w zupełnie inny sposób. Jestem autorką akwarelowych ilustracji do tej pozycji, a także łączę je z autentycznymi zdjęciami miejsc w których dzieje się akcja bajki. 

Głównymi założeniami stojącymi za powstaniem magazynu była chęć animacji wrocławskiego środowiska literackiego przez stworzenie soczewki, która we współczesny sposób skupiać będzie nowe głosy w poezji dolnośląskiej oraz rozszczepiać je, konfrontować i zestawiać z tendencjami, jakimi kierują się inne grupy literackie, środowiska poetyckie czy czasopisma internetowe z innych dużych miast. Dodatkowo magazyn stał się przestrzenią wzbogaconą o teksty prozatorskie, dramatyczne oraz dotyczące szeroko pojętej krytyki kultury (teatr, kino, sztuki wizualne).  Zakład powstał z misją redystrybucji kapitału symbolicznego, zgromadzonego wokół poszczególnych środowisk artystycznych / poetyckich / naukowych. Magazyn koncentruje się na współpracy i podkreśleniu znaczenia dialogu międzypokoleniowego (od roczników 60′ po pokolenie Z) i środowiskowego, ma eksperymentalny charakter i publikuje treści awangardowe, kampowe, nierzadko prezentując teksty poszukujące nowych środków wyrazu.

Pismo wyróżnia oryginalna tematyka, nieporuszana w innych wydawnictwach teatralnych. Największą wartością ideową kwartalnika jest jego zainteresowanie obrzeżami teatralnymi, czyli wszystkimi zjawiskami, które nie dają się sklasyfikować w obrębie obowiązującej teatralnej mody i z różnych powodów omijane są w teatrologicznym dyskursie. Jego innowacyjność polega również na poszukiwaniu nowego, nieakademickiego sposobu pisania o teatrze i świeżym kierunku w myśleniu o redagowaniu pisma. Kwartalnik zdobywa coraz szersze kręgi popularności i coraz liczniejsze słowa uznania zarówno w polskim środowisku teatrologicznym, jak i teatralnym. 

Od 2016 roku „nietak!t” stał się pismem w całości poświęconym teatralnemu offowi i jako taki jest jedyną tego rodzaju pozycją wydawniczą na rynku. Redakcja kwartalnika jest zapleczem merytorycznym i aktywizującym dla niezależnych teatrów w kraju, prowadzi debaty, badania, spotkania sieciujące, inicjuje zmiany środowiskowe i powołuje nowe programy wzmacniające teatr niezależny. 

„Rita Baum” jest czasopismem, w którym prezentowane są różne dziedziny twórczości (literatura, muzyka, sztuki wizualne, fotografia artystyczna, teatr) należące do kultury elitarnej oraz niszowej. W każdym numerze do współpracy zapraszamy specjalistów różnych dziedzin – zarówno debiutujących, jak i zasłużonych pisarzy, poetów, publicystów i artystów.  

W każdym z numerów zaplanowanych na 2026 rok oprócz stałych bloków tematycznych będzie prezentowany cykl publikacji MWRO (Młody Wrocław) przedstawiający najciekawsze zjawiska najmłodszych pokoleń wrocławskich artystów z wielu dziedzin sztuki; ponadto stałe bloki tematyczne: Wrocław / Dolny Śląsk; społeczeństwo; kultura/filozofia; literatura / poezja i proza; refleksja literacka i teatralna, galerie. 

„Magazyn Materiałów Literackich – Cegła” jest znaczącym czasopismem wydawanym od 2001 roku. Jego spójna formuła polega na tworzeniu „pisma – gadżetu” opierającego się na nowatorskich formach wydawniczych, która skutecznie promuje czytelnictwo form niszowych – głównie poezję. Poświęcony jest konfrontacji twórczej młodych autorów tekstów poetyckich, prozatorskich i krytyczno-literackich z autorami uznanymi. Wydano 53 numery magazynu, które prezentowane są na stronie www.magazyn-cegla.net  każdy numer magazynu jest unikalnym, zaskakującym projektem wydawniczym, który daleko wykracza poza formy tradycyjnego czasopisma .  

Warto podkreślić, iż Magazyn „Cegła” jest jedynym czasopismem, które podejmuje założony temat numeru na poziomie treści i formy wydawniczej, zbliżając niekiedy czasopismo do formy artystycznego gadżetu, dzięki czemu zainteresowanie magazynem mocno wykracza poza środowiska stricte literackie, promując literaturę współczesną (poezję i prozę) wśród odbiorców, którzy nie mają z nią styczności, lub sięgają rzadko, a poprzez wyjątkową formę często praktyczną (jak np. numer z poezją polsko-czeską wydany na podstawkach od piwa, czy Cegła – gra w karty) jest wykorzystywany w praktyce. Magazyn Cegła w unikatowy sposób i wyróżniający go od innych czasopism, łączy funkcjonalne formy wydawnicze oraz treści literackie, stanowiąc jedno z najciekawszych zjawisk na rynku czasopism w kraju popularyzujących literaturę współczesną oraz wartości związane z literaturą. 

Czasopismo od swojego powstania w 2001 roku prezentuje na łamach artykuły związane z Sudetami, Pogórzem, regionem i jego stolicą – Wrocławiem. To jedyne tego typu czasopismo z Dolnego Śląska tak szeroko opisujące (historia, przyroda, kultura, turystyka) region, ukazujące się nadal drukiem i to w całej Polsce. 

Wywiady, wieści z regionu, prezentacje tras do wędrówek, recenzje wydarzeń, filmów, płyt, książek, penetrowanie historii regionu, prezentowanie jej przyrody i kultury. Docieranie do miejsc mniej znanych a atrakcyjnych. Promowanie zdrowego stylu życia i samego regionu. 

Wystawka to czasopismo powstałe w 2024 roku z inicjatywy trzech studentek kierunku Grafika na wrocławskiej Akademii Sztuk Pięknych. Tematyka pisma poświęcona jest inicjatywom i wydarzeniom artystycznym we Wrocławiu. Atutem Wystawki jest opublikowanie wystawy prac zaproszonego artysty związanego z miastem Wrocław. Głównym celem czasopisma jest promocja i wspieranie artystów z Wrocławia i okolic, a premiera każdego numeru odbędzie się w jednej z wrocławskich galerii offowych, połączona z wydarzeniem towarzyszącym (wystawa, prezentacja gazety, spotkanie z artystami).

Czasopismo Wystawka stanowi przestrzeń eksperymentu projektowego, w ramach której testowane są oryginalne i niestandardowe rozwiązania z zakresu projektowania graficznego. Publikacja wykorzystuje niestandardowy format – do mniejszej części w formacie A5 włożona zostaje większa, w formacie B5. Takie zestawienie ma na celu wyróżnienie zawartości, a zarazem stanowi zabawę formą wydawniczą. W procesie produkcji stosowane są papiery ekologiczne, co podkreśla proekologiczny charakter gazetki. Dotychczas autorki stosowały szycie maszyną krawiecką jako metodę oprawy, którą chciałyby kontynuować ze względu na jego interesujący efekt wizualny.

Praca nad Wystawką to nieustanne poszukiwanie unikatowego layoutu – badamy różne rozwiązania kompozycyjne, interpretujemy treść, nadając jej nowy wizualny wyraz. Nieustannie poszukujemy oryginalności, eksplorujemy i dążymy do coraz ciekawszych rezultatów.