Znikające dziedzictwo. Rozmowa o ochronie młodej architektury 

Co sprawia, że budynek z lat 60. czy 70. XX wieku nagle staje się zabytkiem wartym ochrony? Jak przekonać społeczeństwo do wartości architektury, która dla wielu wciąż kojarzy się z „blokowiskami”, komunistyczną przeszłością czy kiczem lat 90’? Czy istnieją skuteczne narzędzia prawne pozwalające chronić młode dziedzictwo przed demolką? 

Spójrzcie na mapę “Znikającego miasta”: losy obecnych na niej obiektów pokazują całą złożoność problemu ochrony współczesnego dziedzictwa architektonicznego. W czasach, kiedy rozbiórki cennych budynków stają się “koniecznością” podyktowaną ekonomiczną kalkulacją, potrzebujemy krytycznej refleksji na temat losów powojennej, wrocławskiej architektury.   

Przyjrzymy się emocjom, które młode architektoniczne dziedzictwo budzi pośród nas. Jaki potencjał drzemie w oddolnych ruchach społecznych, organizujących się wokół misji ochrony architektury? Czy aktywność społeczna może skutecznie przeciwstawić się presji inwestorów? Jakie narzędzia mamy do dyspozycji, gdy zagrożony jest budynek, który uznajemy za wartościowy? 

Wydarzenie jest częścią serii wykładów oraz spotkań „Znikające Miasto” organizowanych w Barbarze, siedzibie Wrocławskiego Instytutu Kultury. W ramach tych wydarzeń, uczestnicy dzielą się swoją wiedzą i doświadczeniami na temat stopniowego zanikania różnych elementów przestrzeni Wrocławia. Chodzi tu zarówno o historyczne budynki, jak i obiekty handlowe, przemysłowe czy też miejsca rekreacji i wypoczynku.  Więcej informacji możecie znaleźć tutaj: https://bit.ly/3R1Yu1y