Widać mnie, nie widać mnie: wykład o z(a)nikających parkowych widokach – wykład Mateusza Noska 

Jak oglądać wrocławskie parki? Kiedy projektowano je w XIX i na początku XX wieku myślano o nich jak o przestrzeniach do uważnego doświadczania: z zaplanowanymi osiami widokowymi, zielonymi ramami i ukrytymi kadrami krajobrazu. Z czasem jednak przyroda zaczęła prowadzić własną narrację – jedne widoki zniknęły, inne nieoczekiwanie się odsłoniły.  

Dziś w parkowych zakątkach wciąż można natrafić na ślady dawnych kompozycji, przypominające o mieście, którego już nie ma, ale które nadal da się dostrzec między drzewami. Ten „dziki” powojenny krajobraz do dziś zawiera mniej lub bardziej odkryte widoki, czasem stanowiące swoiste portale do przedwojennego Wrocławia.   

Podczas wykładu Mateusza Noska poruszona zostanie idea ogrodu krajobrazowego, charakterystycznego dla wrocławskich parków XIX i początku XX wieku. Dowiecie się w jaki sposób można dostrzec tworzone ówcześnie scenerie.  

Na przykładzie parków Południowego, Leśnickiego i Szczytnickiego zaprezentowana zostanie różnica między historycznymi a współczesnymi widokami. Zobaczycie też jak zarastanie wpływa na odbiór terenów zieleni. 

Całość zakończona zostanie otwartym pytaniem czy dawne widoki są ważnym elementem dziedzictwa miasta oraz gdzie jest granica między „dobrym” i „złym” zarastaniem. 

W Barbarze posłuchacie Mateusza Noska – architekta krajobrazu, na codzień pracującego z zabytkowymi parkami Wrocławia. Jest amatorem spacerów i szukania w terenie śladów przeszłości. Mateusz zaprezentuje autorskie fotografie, historyczne mapy parków oraz wykonane analizy zebrane podczas badań do pracy pt. „Historyczna i współczesna widoczność obiektów architektury w wybranych parkach Wrocławia”, a także pracy magisterskiej autora pt. „Koncept malowniczości w stylu krajobrazowym w parkach Dolnego Śląska”.   

Wykład Mateusza realizujemy w ramach Open Callu na wykłady z cyklu „Znikające miasto”. 

„Znikające Miasto” to główny temat serii wykładów oraz spotkań organizowanych w Barbarze, siedzibie Wrocławskiego Instytutu Kultury. W ramach tych wydarzeń, uczestnicy dzielą się swoją wiedzą i doświadczeniami na temat stopniowego zanikania różnych elementów przestrzeni Wrocławia. Chodzi tu zarówno o historyczne budynki, jak i obiekty handlowe, przemysłowe czy też miejsca rekreacji i wypoczynku.  Z Waszą pomocą udało nam się też stworzyć mapę znikającego Wrocławia, którą możecie znaleźć tutaj: https://instytutkultury.pl/znikajace-miasto/