Menu

Głusza wszędzie – wystawa Marty Falkowskiej

Głusza wszędzie – wystawa Marty Falkowskiej

Dziesięć kroków na północ. Zamknij oczy. Dziewięć na wschód. Okrąż paproć. Osiem na południe. Dotknij mchu. Siedem na zachód. Głęboki wdech. Sześć na południe. Zacznij się obracać. Pięć. Cztery. Trzy. Dwa. Jeden. Zatrzymaj się. Otwórz oczy. Nie bój się. Tak ma być. Tak właśnie wygląda Głusza.

„Głusza” to wyprawa na pogranicze rzeczywistości i wyobraźni, w głąb lasu, dziecięcych lęków i pierwotnych instynktów. Autorskie istoty, rodzą się z uważnej obserwacji natury i leśnych wędrówek. Las staje się tu przestrzenią tajemnicy, gdzie znajome kształty nabierają niepokojących znaczeń, a granica między tym, co realne, a tym, co wyobrażone, zaciera się. Czy wszystko, co spotykamy w ciemności, jest tylko wytworem wyobraźni?

Powiedzieć, że lubię las, to jakby nic nie powiedzieć. Las jest dla mnie okazją do wyciszenia, obcowaniem z naturą i chwilą radości. Przez długi czas był też miejscem, gdzie, jako dziecko, ćwiczyłam swoją odwagę. Zamknięta w kopule z wysokich drzew wsłuchiwałam się w każde tchnienie wiatru, każdy szelest suchych liści, każdy trzask łamanej (pod nie moimi stopami) gałązki. Czy to ślady dzika, czy bliżej nieokreślonego potwora? Którędy uciec, na które drzewo się wspiąć, kiedy pojawią się Oni? Czy wpatrując się odpowiednio długo w ciemność między drzewami dojrzę parę jarzących się ślepi? Trenowałam swoją śmiałość niczym kulturysta bicepsy. Szłam głębiej, wsłuchiwałam się uważniej, wpatrywałam się uporczywiej. Ekstraktowałam swoje lęki, porządkowałam w świadomości, aż w końcu… pozostał tylko racjonalny spokój. Ślady dzika już od dawna są dla mnie tylko śladami dzika, a wszystkie dźwięki wyłącznie naturalnymi odgłosami lasu (lub grzybiarzy, próbujących napełnić nieopodal swoje koszyki). Od czasu do czasu lubię wrócić do swoich oswojonych strachów, wypuścić je i sprawdzić, jak zagrają z moją wyobraźnią. Postacie, które widzicie na ilustracjach, będące częścią tej wystawy, nie pochodzą z żadnego istniejącego folkloru. Są wyłącznie wytworem moich myśli, efektem opowieści tworzących się w mojej głowie podczas długich, leśnych spacerów lub wakacji w domku, otoczonym zieloną ciszą. Jeżeli niektóre obrazy wydają się Wam znajome, to kto wie: może odwiedzamy te same lasy?

Wernisaż: 05.11.2026 o 19:00 w Recepcji na podwórku Ruska 46. Wystawa czynna do 10.01.2027. Wstęp wolny.

POZNAJ MARTĘ

Ilustratorka i komiksiara; redaktorka „Warchlaków”, autorka przygodowej serii dla dzieci “Oto Tosia” i krótkich form komiksowych. Współorganizatorka festiwalu Podziemne Kocury i innych, mniejszych inicjatyw, mających za zadanie zanimowanie i zintegrowanie wrocławskiego środowiska komiksowo-ilustratorskiego. Trochę się panoszy, czekając na moment, aż ktoś w końcu utrze jej nosa. Coś kiedyś wygrała, ale za bardzo się tym nie chwali. Od 2020 roku bezowocnie rozgrzebywała kolejne, autorskie projekty, aż przez przypadek dogrzebała się do ,,Głuszy”, która idealnie połączyła w sobie jej zamiłowanie do leśnych klimatów i Rzeczy Dziwnych. W wolnych chwilach śpi, chodzi na grzyby albo czyta przygnębiające książki. Mieszka we Wrocławiu, chociaż wolałaby w gigantycznym borowiku. Pomysłodawczyni i koordynatorka comiesięcznych spotkań w Recepcji z cyklu Współpracownia, czyli otwartej przestrzeń dla osób, które chcą rozwijać swoje projekty w atmosferze wsparcia i wymiany doświadczeń. 

🔗 Facebook | Instagram

Powrót do kalendarium
Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera, jeżeli chcesz wiedzieć o nadchodzących wydarzeniach we Wrocławskim Instytucie Kultury!