panelistki: Renata Piwko-Wolny, Ala Savashevich, Krystyna Ziętak (Wirtualna Kultura 60+)
moderacja: Grzegorz Stadnik

Co dziś napędza wrocławskie osiedla? W jaki sposób uczestniczymy obecnie w lokalnej kulturze? Podczas panelu przyjrzymy się podwórkowym trendom i porozmawiamy o tym, czy w działaniach lokalnych istnieje uniwersalny wzór do naśladowania, czy też każde osiedle wymaga unikalnych narzędzi. Poruszymy istotny wątek roli lokalnych działaczy_ek i animatorów_ek –  czy to zawód przyszłości? W dyskusji zmierzymy się również z rolą współczesnej technologii w sąsiedzkich działaniach. Zastanowimy się nad tym, w jaki sposób etycznie korzystać z nowoczesnych narzędzi, nie tracąc przy tym wrażliwości i nieszablonowej kreatywności. 

Grzegorz Stadnik

Pochodzi ze Słupca w Nowej Rudzie, ale dawno już wchłonął go Wrocław, szczególnie południowy, gdzie współtworzy Księże w Pełni i Centrum na Przedmieściu. Redaktor naczelny kwartalnika „Gazeta na Przedmieściu”, patriota lokalny w skali mikro i makro. Zachęca ludzi do robienia rzeczy ciekawych i nierzadko pożytecznych. Fotografuje napotkanych ludzi, którzy czasem o tym wiedzą, a czasem nie. Ostatnio uparcie uczy się hiszpańskiego. Mąż Monki, tato Janki. Człowiek, który najlepiej czuje się w ruchu.

Ala Savashevich

Artystka białoruskiego pochodzenia, tworzy rzeźby, instalacje i prace wideo. W swojej praktyce artystycznej mierzy się z problemami tożsamości, pamięci, traumy, a także płci i cielesności w kontekście społeczno-politycznym. Często odwołuje się do zjawisk historycznych i ich wpływu na teraźniejszość. Mieszka i pracuje we Wrocławiu, gdzie bada lokalne konteksty. 

Jakie smaki przywozimy ze sobą, kiedy zmieniamy miejsce zamieszkania? Co dzieje się z rodzinnymi przepisami, gdy trafiają do nowego miasta? I jak z doświadczeń ludzi przybyłych z różnych stron powstaje kulinarna tożsamość miejsca? 

Podczas warsztatów przyjrzymy się powojennemu Wrocławiowi przez pryzmat jedzenia, migracji i rodzinnych wspomnień. Punktem wyjścia będzie historia mojej rodziny związanej ze Lwowem oraz zachowane w niej receptury na lwowskie ciasteczka. Szczególne miejsce zajmie przepis na herbatniki, przekazany mojej babci przez jej lwowską sąsiadkę, panią Martini. Pokażę uczestnikom oryginalnie zapisane rodzinne receptury, które staną się pretekstem do opowieści o ludziach, miejscach i smakach przenoszonych z jednego domu do drugiego. 

Wspólnie zastanowimy się, jak po 1945 roku kształtowała się gastronomia Wrocławia. Porozmawiamy o kulinarnych tradycjach przywiezionych przez powojennych osadników i przesiedleńców ze Lwowa oraz innych terenów dawnej Polski wschodniej, z Polski centralnej i południowej, a także o zastanym dziedzictwie kulinarnym Dolnego Śląska. Przyjrzymy się temu, jak różne tradycje spotykały się w powojennym mieście, wzajemnie na siebie oddziaływały i z czasem tworzyły nowe zwyczaje. 

Warsztaty będą również okazją do podzielenia się własnymi historiami. Zaproszę uczestników do rozmowy o rodzinnych migracjach, smakach dzieciństwa, przepisach przekazywanych z pokolenia na pokolenie oraz potrawach, które towarzyszyły ich rodzinom w drodze do nowego miejsca. Zastanowimy się, co zachowujemy z kulinarnego dziedzictwa naszych bliskich, co z czasem się zmienia, a co staje się częścią naszej własnej tożsamości. 

W części praktycznej wspólnie przygotujemy lwowskie herbatniki według rodzinnego przepisu pani Martini. Wspólne pieczenie stanie się okazją do poznania receptury nie tylko jako instrukcji przygotowania ciasta, lecz także jako nośnika pamięci o konkretnych osobach i miejscach. Na zakończenie usiądziemy razem przy herbacie i skosztujemy przygotowanych ciasteczek, nawiązując do tradycji lwowskich kawiarni i cukierni oraz do jedzenia jako sposobu budowania wspólnoty. 

Czas trwania: orientacyjnie 2h. 

Warsztaty łączą opowieść historyczną, osobistą narrację, rozmowę uczestników i wspólne działanie kulinarne. Nie wymagają wcześniejszego przygotowania ani przynoszenia własnych przepisów, choć rodzinne receptury i związane z nimi historie będą mile widziane.

Sztuka spacerowania – miasto jako przestrzeń twórcza to propozycja kompleksowego procesu, który rozpocznie się w maju, a zakończy w październiku: od czerpania inspiracji i zdobywania wiedzy, przez pracę nad własnymi pomysłami, aż po realizację autorskich spacerów w przestrzeni miasta. Spacery traktujemy jako narzędzie poznawania, opowiadania i współtworzenia miasta. To sposób na budowanie relacji, odkrywanie lokalnych historii i wzmacnianie sprawczości w najbliższym otoczeniu. W tym roku szczególną uwagę kierujemy na kreatywny i artystyczny potencjał spacerów oraz ich rolę w działaniach społecznych.

Projekt skierowany jest do osób, które chcą działać lokalnie – animatorek i animatorów kultury, edukatorek i edukatorów, liderek i liderów społecznych, a także wszystkich mieszkanek i mieszkańców Wrocławia zainteresowanych swoim osiedlem.

czytaj dalej

Seria wycieczek po wrocławskich osiedlach jest praktycznym zwieńczeniem III edycji Szkoły Sąsiedzkich Spacerów – programu rozwijającego kompetencje osób zainteresowanych lokalnymi historiami, animacją kultury i twórczym działaniem w przestrzeni miejskiej. W czasie czerwcowych i lipcowych warsztatów uczestnicy i uczestniczki uczyli się m.in. prowadzić badania terenowe, projektować działania włączające mieszkańców, budować z nimi relacje oraz tworzyć autorskie narracje o miejscach. Wzięli też udział w cyklu pięciu otwartych wykładów inspiracyjnych, których zapisy dostępne są na kanale YouTube Wrocławskiego Instytutu Kultury. Nowo nabyte umiejętności stały się punktem wyjścia do pracy nad własnymi trasami.

Program szkoleniowy dla początkujących przewodniczek i przewodników organizowany jest przez Wrocławski Instytut Kultury po raz trzeci, tym razem jako część projektu „Sztuka spacerowania – miasto jako przestrzeń twórcza”, łączącego doświadczenia wcześniejszych edycji Szkoły z praktykami wypracowanymi w ramach forum kulturalnych inicjatyw lokalnych Sztuka sąsiedztwa. Spacer staje się tu nie tylko sposobem poznawania miasta, lecz także narzędziem twórczym: pomaga odkrywać lokalne historie, budować społeczność, uruchamiać wyobraźnię i wzmacniać poczucie wpływu na najbliższe otoczenie.

czytaj dalej