O czerwcowych pobytach rezydencyjnych Aliony i Yachi

Czerwiec był drugim miesiącem rezydencji w ramach projektu „Czyje głosy są słyszane?”. Cztery tygodnie spędziły we Wrocławiu kolejne dwie artystki: Aliona Pazdniakova i Yachi Shian-Yuan Yang.

Wątkiem przewodnim ich pobytów był czas. Okazało się, że w sposób zupełnie niezaplanowany, obie artystki połączyła potrzeba odzyskania czasu dla swojej twórczości, którego brakuje im w codziennym życiu w Oslo. Rezydencja stała się więc wyjątkowym wydarzeniem pozwalającym na pełnoetatowe poświęcenie się praktyce artystycznej, co zaprocentowało niewymuszonym pojawianiem się pomysłów i odważnym sięganiem po idee niemożliwe do zrealizowania przed przyjazdem.

Yachi, poza serią akwareli odnoszących się do problemu wzrostu cen energii elektrycznej, stworzyła nieplanowaną serię kilkudziesięciu rysunków zainspirowanych codziennością we Wrocławiu. Artystka miała okazję (i czas) powrócić też do miedziorytu, którego uczyła się jeszcze w czasie studiów na Tajwanie. Aliona z kolei kontynuowała swoje poszukiwania w tematyce zbiorowej tożsamości i czynników ją kształtujących. Niespodziewane inspiracje dla swojej realizacji odnalazła podczas niespiesznych wędrówek po mieście, trafiając, chociażby na targowisko Na Młynie. Miejsce to okazało się dla niej szczególnie inspirujące wizualnie. Zaczęła eksperymentować z tworzeniem obiektu, wykraczają tym samym poza film i fotografię, z którymi najczęściej pracuje.

Relacja z czasem oznacza także cierpliwość, oczekiwanie na właściwy moment, bodziec.

Yachi nie rozstawała się ze szkicownikiem, dzięki temu zawsze była gotowa na jego nadejście, co zdarzało się np. gdy odwiedzała saunę czy basen. Z kolei Aliona, poszukując idealnej lokalizacji do sfilmowania sceny, którą miała w głowie, porzuciła pierwotny zamysł na rzecz czegoś innego. Jedna z jej realizacji wymagała wywiercenia kilkuset otworów, co było czynnością metodyczną, ale w pewien sposób i medytacyjną. Yachi równie wytrwale przemalowywała norweską flagę, pokrywając ją białą i czerwoną farbą, by zaczęła przypominać polską. Zadając, w tej pozornie błahej czynności, pytanie o własny status kobiety-emigrantki.

Obie artystki na chwilę znalazły się w rzeczywistości odległej od miejsca swojego zamieszkania, nie tylko w geograficznym sensie, w której możliwe były działania uwolnione od schematów, a ich efekty zaskoczyły nas wszystkie.

Agata Ciastoń – kuratorka wrocławskich rezydencji programu wymiany osób artystycznych „Czyje głosy są słyszane?”

Projekt rezydencyjny:„Czyje głosy są słyszane?”

Rezydentki: Aliona Pazdniakova i Yachi Shian Yuan-Yang
Miejsce rezydencji: Wrocławski Instytut Kultury (Wrocław, Polska)
Praktyka: sztuki wizualne, rzeźba, obszary dokumentalne

Lokalni partnerzy: The City Gallery, Wyspa Tamka Art Hub
Organizatorzy: Wrocławski Instytut Kultury, prywatna instytucja artystyczna Hvitsten Salong w Hvitsten (niewielka miejscowość z utrudnionym dostępem do kultury) i NGO Safemuse z Oslo.

„Czyje głosy są słyszane? Program wymiany dla zagranicznych artystów z Polski i Norwegii” to projekt współfinansowany przez Islandię, Liechtenstein i Norwegię z Mechanizmu Finansowego EOG 2014-2021 w ramach programu „Kultura”.